Eeuwigheid

Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.

Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.

Ter hoogte van mijn oor,
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.

Meer woorden waren er
niet nodig – een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.

Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.

Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.